آرميون[14]
رئيس‌جمهور : اساس اولى پيشرفت، خودباورى، مجاهدت و تلاش علمى و تحقيقاتى است ‌«اميد است با مجاهدت، عزم، مشارکت و نظارت مستمر ملى و تلاش بى وقفه، عالمانه و شجاعانه مردم به خصوص جوانان عزيز و پشتيبانى همه جانبه دولت خدمتگزار و ساير قوا راه ترقى و تعالى به سرعت طى شود و قله هاى علم، معرفت و پيشرفت فتح گردد و ملت ما بر بام عزت جهانى بدرخشد. ملت ما شايستگى اين افتخار را دارد و به لطف خدا اين امرى دست يافتنى و شدنى است.»...

آيا اعتياد به اينترنت از موانع پيشرفت و اتلاف وقت نيست؟

اعتياد به اينترنت ايا ممکن هست ؟

آيا امکان دارد کسي به استفاده از اينترنت معتاد شود؟ پاسخ مثبت است. عنوان "اعتياد به اينترنت" يک برداشت کلي و اصولاً به استفاده مستمر از اينترنت اطلاق ميشود و امکان دارد دامنه نتايج آن به کم خوابي، به خطر افتادن موقعيت شغلي و دگرگوني در روابط خانوادگي و اجتماعي منجر شود.
مقاله‌اي که توسط کارول پوترا در مجله سايکالوژي تودي به چاپ رسيده با داستان يک دانشجوي دانشگاه به نام دان شروع ميشود که سال اول را با ميانگين نمرات 3 و نيم به پايان رسانيده بود. او در سال دوم مجبور شد در خوابگاه دانشگاه مشترکاً با دانشجوي ديگري زندگي کند که مدام مشغول بازي با کامپيوتر بود. نمرات او پس از مدتي به کمتر از يک و نيم رسيد و دوست دخترش او را ترک کرد. زندگي دان سوژه کتاب تازه کارول پوترا با نام Caught in the Net است. او تصميم دارد مسائل رواني معتادان به اينترنت را به مردم آموزش دهد. او ميگويد رهايي از مشکلات زندگي با پناه بردن به اينترنت حل نشده و به آن بايد به عنوان چاره موقتي برخورد کرد. هنگامي که يک معتاد به اينترنت در انتهاي شب سرانجام دست از کامپيوتر ميکشد و آن را خاموش ميکند مشکلات واقعي به سراغ او ميايند. در اين زمان رويارويي با آنها بسيار سخت تر و آثار افسردگي عميق تر به نظر ميرسند. با سياه شدن مانيتور تنهايي و گناه عدم توجه به اطرافيان بيشتر احساس ميشود. در اين هنگام شخص معتاد به اينترنت مانند معتادان به الکل براي رهايي از مشکلات مجدداً به سمت اينترنت کشيده شده و همه درها را به جز اتاقهاي گفتگو بسته مي‌بيند. از نشانه‌هاي ديگر اعتياد فراموش کردن قرارهاي ملاقات، عدم توجه به وضع ظاهري و بهداشت شخصي و بروز حالتهاي عصبي در گفتگوهاي دوستانه ميتواند باشد. روياها و خيالپردازي‌هاي شخص معتاد به نوعي با اينترنت رابطه دارند و مچ دست اغلب آنها درد ميکند، دروغ ميگويند، اعتياد خود را انکار ميکنند، غذا خوردن به موقع را فراموش کرده و معمولاً در مقابل کامپيوتر به خوردن ميپردازند.
تقريبا 5 تا 10 درصد استفاده کنندگان از اينترنت دچار مشکل اعتياد هستند و جاي تعجب نيست که اين نسبت در ميان مصرف کنندگان مشروبات الکلي و قماربازان نيز ديده ميشود. 2 تا 3 درصد از ميان 10 درصد معتادان به اينترنت آن را به صورت غيرطبيعي و بيش از حد معمول استفاده ميکنند. آنها ساعتهاي طولاني از اوقات خود را به بازديد از سايتهاي گوناگون و گفتگوهاي بيهوده در چت روم مي گذرانند. نتايج مطالعات اخير دکتر ديويس پژوهشگر دانشگاه يورک روي گروهي از دانشجويان نشان ميدهد علت اعتياد به اينترنت در بسياري از آنها دستيابي به راهي براي سرکوب اضطرابها و تنش هاي زندگي بوده است. به گفته دکتر ديويس احتمال اعتياد به اينترنت در ميان افراد منزوي و گوشه گير و کساني که در ارتباطات اجتماعي و بين فردي خود مشکل دارند بيش از ديگران است. ديويس در انتهاي بررسيهاي خود نتيجه گيري ميکند اگرچه استفاده از اينترنت در دريافت اطلاعات جديد بسيار سودمند است اما از آن نبايد براي فرار از مشکلات زندگي استفاده کرد.
اعتياد به اينترنت پديده بسيار جديدي است و هنوز بسياري با آن کاملاً آشنا نيستند. عده‌اي معتقدند نمي توان استفاده مستمر از اينترنت را با اعتياد به مواد مخدر، الکل و يا حتي سيگار مقايسه کرد. روانشناسان و پزشکان کلينيک‌هاي درماني کمتر از ده سال است که به مشکل اعتياد به اينترنت توجه نشان داده‌اند و بسياري از متخصصان هنوز در گروه بندي آن با ساير موارد اعتياد اختلاف نظر دارند. برداشت عمومي جامعه از اعتياد به اينترنت بر آن است که مردم با ميل خود به سراغ اينترنت ميروند در حاليکه اعتياد به موارد ديگر چندان ارادي و با تصميم قبلي نيست.
نتايج تحقيقات دانشگاه پيتسبورگ بر روي 500 استفاده کننده اينترنت نشان داده است کساني که به اتاقهاي گفتگو و بازديد از سايتهاي مختلف، ايميل و خريد از شبکه وابسته هستند علايم باليني شبيه معتادان به الکل‌ و يا مواد مخدر از خود نشان داده‌اند و بسياري از آنها اگر چه از بيخوابي رنج ميبرند، اما توانايي دوري از کامپيوتر را ندارند. آنها هميشه خسته به نظر ميرسند و روابط آنها با اطرافيان و جامعه به حداقل رسيده و عصبي هستند. مهمترين ويژگي معتادان به اينترنت مانند ديگر موارد اعتياد عدم قبول واقعيت وابستگي روحي به اينترنت است. آنها همواره تلاش ميکنند تا اتلاف ساعتهاي متمادي از عمر خود در مقابل کامپيوتر را کاملاً عادي جلوه داده و آن را توجيه کنند. اينترنت در واقع مانند الکل و قمار راه گريز از دنياي واقعي است. بيشترين اوقات معتادان در اتاقهاي گفتگو و بازيهاي کامپيوتري ميگذرد. سايتهاي خبري، خريد و ايميل از ديگر مواردي هستند که بيشتر معتادان در آنها به وقت گذراني مشغول هستند.
براي تشخيص معتادان اينترنت بايد رفتار آنها به دقت مورد ارزيابي قرار گيرد. معمولاً معتادان به اينترنت کنترل زمان را از دست داده و کاملاً ارتباط خود را با دنياي خارج قطع ميکنند. پسران جوان و زنان ميانسال بيشترين معتادان اينترنت را تشکيل ميدهند. بسياري از جوانان تا دير وقت از اينترنت استفاده ميکنند و اگر به تحصيل اشتغال داشته باشند اغلب تکاليف درسي آنها ناتمام باقي ميماند.
به عقيده برخي از روانپزشکان آثار اعتياد به اينترنت در افرادي که در اثر رويارويي با مسائلي مانند طلاق، بيکاري، عدم توجه والدين و مشکلات مالي و حقوقي ضربه روحي خورده‌اند بيشتر به چشم ميخورد. از اعتياد به اينترنت با عنوان IAD نام برده ميشود و نسبت معتادان حدود 2 تا 5 ميليون در ازا هر 50 ميليون استفاده کننده معمولي است.
مرگ يک جوان چيني در چند سال پيش پس از سه روز استفاده بي وقفه از کامپيوتر و يا ماجراي پدري که فرزند نوزاد خود را در وان حمام گذاشت و تصميم گرفت تا پر شدن وان به سراغ ايميل هايش برود از نمونه‌هاي روشن اعتياد به اينترنت است و چنين نمونه‌هايي روانشناسان و بسياري از مردم جهان را متوجه شيوع نابهنجاري و بيماري جديدي کرده است که بايد به دقت مورد بررسي قرار گيرد.
پرفسور کيمبرلي يانگ استاديار پيشين دانشکده روانشناسي برادفورد از اولين کساني است که استفاده بيش از حد به اينترنت را در گروه اعتياد قرار داد. مطالعات او در سال 1994 با بررسي در رفتار بيش از 500 استفاده کننده از کامپيوتر انجام شد. او در مطالعات خود از شرکت کنندگان در بررسي ميخواست به 8 سئوال جواب دهند تا او بتواند نسبت وابستگي آنان به اينترنت را تشخيص دهد. يکي از سئوالات اين است: آيا پس از قطع ارتباط با اينترنت در خود نشانه‌هاي افسردگي، سرخوردگي و يا عصبانيت مي‌بينيد؟ که 3 جواب مثبت نشاندهنده اعتياد به اينترنت بود.
يافته‌هاي دکتر کيمبرلي يانگ حاکي از عدم توانايي معتادان به اينترنت در مقابله با مشکلات روزمره است. او ميگويد افراد خجالتي بيشتر در معرض اعتياد قرار دارند و مسائل فردي مانند کمرويي سبب ميشود تا اينگونه افراد جهت فرار از حقايق در دنياي خيالي اتاقهاي گفتگو هيچگاه نگران قيافه و وضع ظاهر و محيط خانوادگي نبوده و بتوانند با مردم سراسر دنيا بدون آشکار کردن موقعيت خود ارتباط برقرار نمايند. زنان خانه دار و معمولاً دانشجويان جديد دانشگاهها در شهرهاي به دور از خانواده و غريب از اولين قربانيان اعتياد به اينترنت هستند.
درمان و کمک به معتادان اينترنت در حال حاضر در مراحل ابتدايي قرار دارد و تحقيقات کامل روشهاي معالجه روان درماني چنداني در دست نيست. تعدادي کتابچه و جزوه خود درماني توسط انستيتوهاي بهداشتي به چاپ رسيده که نميتوانند به رفع اعتياد کمک کنند. جاي تعجب نيست اگر گفته شود تعداد بيشماري از گروههاي پشتيبان کمک به معتادين خدمات خود را در اينترنت قرار داده‌اند.
همانند روشهاي موجودي که در ترک اعتياد سيگار، مواد مخدر، مشروبات الکلي و قمار به کار ميرود متخصصان به قطع ناگهاني از اينترنت اعتقاد ندارند اگر چه تجويز اينگونه درمان در برخي قابل اجرا است ولي اکثر معتادان به دلايل گوناگون مانند انجام و اتمام پروژه‌هاي درسي دانش‌آموزان و دانشجويان و کارمندان قادر به ترک ناگهاني اينترنت نيستند.
قدم اول براي کساني که تصميم دارند بدون کمک روانپزشکان و روان درمانگران خود راساً به کم کردن ساعات استفاده از اينترنت اقدام کنند شناخت عمق وابستگي به اينترنت است. در اين مرحله انکار اعتياد نقش عمده‌اي در ترک آن بازي خواهد کرد. پس از آن بايد به قول و قرارهاي شخصي پرداخت و مدت و زمان استفاده روزانه از اينترنت را محدود و آن را جداً دنبال کرد. قدم بعدي يافتن جايگزين مناسب جهت اينترنت است. بازگشت به گذشته و مقايسه آن با حال نشان خواهد داد که کدام فعاليت خانوادگي و اجتماعي و شخصي مانند گذراندن وقت با همسر و فرزندان، دوستان، ورزش، مطالعه و خواب جاي خود را با اينترنت تعويض کرده‌اند.
مقابله با مشکلاتي مانند خاطرات بد گذشته، جدايي، مسائل مالي،‌ تنهايي، بيکاري و استرسهاي ناشي از کار با روي آوردن به اينترنت و چت روم از بين نخواهند رفت. شناخت نقاط ضعف و قدرت هر شخص جهت ترک اعتياد کاملاً به آمادگي روحي وابسته است و مراجعه به پزشک و در ميان نهادن مشکلات شخصي و خانوادگي با وي کاملاً ضروري به نظر ميرسد و نبايد از آن غفلت کرد.
متاسفانه کتابهاي مرجع فراواني در مورد اعتياد به اينترنت به چاپ نرسيده است. کتابهاي زير از معدودي است که اعتياد را مورد بررسي قرار داده‌اند.